Bu bir Anneler Günü Güzellemesi değildir!

Hayatımızda bir sürü Süper Anne vardır, birçoğunu da yakından tanırız.

Şimdi anneler günü için bir anne portresi çizeceğim (az önce çevreyolunda seyir halinde gördüğüm aracın şoför koltuğundaki kadını varsayarak.)

Yan koltukta bir erkek oturuyor, kucağında 2 yaşından küçük olduğunu varsaydığım bir çocuk. Kahraman kadınımız ise aracı kullanıyor, şoför!

Muhtemelen çocuk, şoför kadının çocuğu, yanındaki erkek ise eşi veya belki de kadının erkek kardeşi.

Araç benim yolculuk yaptığım belediye otobüsüne paralel seyrederken, 5-10 saniyelik gözlem yapabildim ancak.

Bu, kahraman annemiz direksiyonu tamamen bırakıp, yan koltuktaki erkeğin kucağında oturan çocuğun kıyafetini düzeltmeye çalışıyordu!

Elleri ve gözleri çocuğun üzerindeydi, sadece 1 saniyeliğine gözlerini yola çevirip tekrar çocuğa döndü ve yapmakta olduğu işi sürdürdü.

Şimdi diyeceksiniz ki “nerden biliyorsun belki annesi değildi.” Şöyle diyeyim o zaman “annesi olmayan hiç kimse o şekilde kendinden emin bir tavır takınmaz!”

Hiçbir kadın, annesi olmadığı, kendine emanet edilmiş bir çocuğun, kendisinin, araçtaki diğer kişilerin hayatını riske atmaz. Sadece “Süper Anne“ler bunu yapar.

Evet, çocuk huysuz olabilir, annesinin yanında yolculuk etmek isteyebilir, tek ehliyetli anne olabilir. Ama, evet kocaman bir “ama” var burada!

Her şeye rağmen araç seyir halindeyken o çocuk, ön koltuğa alınmaz, hele çevreyolunda hiç alınmaz!

Hadi çocuğun huysuzluğuna dayanamadın, bir hata yaptın, öne aldın! Aldın da direksiyondan elini, yoldan gözünü nasıl ayırırsın!

Sevgili annelere ve anne adaylarına sesleniyorum, “Süper Anne” olmaya çalışmayın, sadece anne olun, doğanın size öğrettiği kadarı yeterli!

Bu vesileyle anneler gününüz kutlu olsun.

Sakarpiyon

(Bilgi: Görsel internetten alıntıdır)

Lütfen Paylaş: